Autorica. Mina Zilkić

SAMO JA I TUGA

Tuga iznad plavog neba

Zavila poljanu

Mezara šehida.

Mukla tišina

Sestrin glas podrhtava

Suzne oči kvase tužno lice,

Jecaj, bol.

Sestrine ruke

Obgrlile bratov mezar

I nikako da ga ostavi.

Poljana, zelena trava

Nad njom se prostiru

Bijeli nišani šehida

Ne progovaraju, tuga.

Sestra, stoji na zelenoj travi

Iznad plavog neba i

„Neda da istina ode u zaborav.“

Tišina, poneki cvrkut ptica

Se čuje.

Tužne vrbe objesile

Svoje grane nad zemljom.

Žubor vode lagano šumi,

Česma odzvanja

Doziva me

Pomilova sestrine ruke

Na izlazu mezara.

Autorica. Mina Zilkić