U okviru aktivnosti Kluba čitatelja Bosanskog kulturnog centra u Prijedoru, članovi kluba su večeras čitali i analizirali poeziju Desanke Maksimović.
Desanka Maksimović jedna je od najpoznatijih srpskih pjesnikinja. Rođena je kod Valjeva 1898. godine, u porodici učitelja. Vrlo brzo nakon rođenja, s porodicom se preselila u
Brankovinu, gdje je provela djetinjstvo. Tamo je završila osnovnu školu, dok je u gimnaziju išla u Valjevo. Nakon gimnazije, studirala je na Filozofskom fakultetu u Beogradu svjetsku
književnost, istoriju umjetnosti i opštu istoriju.

Čim je diplomirala, zaposlila se u gimnaziji u Obrenovcu, a zatim je postala suplent u beogradskoj Trećoj gimnaziji. Ubrzo je
dobila stipendiju francuske vlade i otišla na usavršavanje u Pariz. Radila je u Dubrovniku, u učiteljskoj školi, a onda se vratila u
Beograd, zaposlivši se u Prvoj ženskoj realnoj gimnaziji. 1933. godine udala se za Sergeja Slastikova, ali nikada nisu imali djece.
Već je na početku Drugog svjetskog rata otišla u penziju, ali se 1944. godine vratila na posao i radila još devet godina.

Prve pjesme Desanka Maksimović je počela da objavljuje u
časopisu „Misao“, još 1920. godine. Prvu zbirku pjesama objavila je 1924. godine pod nazivom "Pjesme". Za života je objavila preko 50 knjiga. Među njima su zbirke pjesama, proza za djecu i mlade, zbirke pripovjedaka, putopisi i romani. Bavila se i prevođenjem poezije s ruskog, francuskog, slovenačkog i
bugarskog jezika. Ipak, najpoznatija je ostala po svojim pjesmama. One su uglavnom bile ili ljubavne ili rodoljubne pesme.

Neke od njenih najpopularnijih pjesama su: „Predosećanje“, „Strepnja“, „Opomena“, „Na buri“, „Tražim pomilovanje“ i „Pokošena livada“.
Čuvši za strijeljanje đaka u Kragujevcu 21. oktobra 1941. godine, pjesnikinja je napisala jednu od svojih najpoznatijih pjesama „Krvava bajka“ - koja svjedoči o teroru okupatora nad nedužnim narodom u Drugom svjetskom ratu. Pjesma je objavljena tek poslije rata.
O poeziji Desanske Maksimović su govorili: Hana Okić, Sajra Kenjar, Šejla Velić, Aldina Džihić, Elma Velić, Samra Velić i mr. sc. Amel Suljić.

BKC Prijedor